Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was, zou ze wroeging gehad hebben, over kleine-kindje's dood. Had zij Lies, het niet doodgewenscht? En had ze niet haar zin gekregen?

Toch, toen de groote vriendin, 'r afgemeten houding bewaarde, verdween Liesje's berouw als 'n mooi landschap in den mist 't Hartstochtelijk verlangen om alles

weer goed te maken met 'n verdubbeld toegewijde liefde, school weg voor de gehate ongenaakbaarheid der tegenpartij, die sterker was.

En ze deed net zoó koel; trachtte althans zoo te doen, al ging het 'r ten lange leste, moeilijk af.

Toen! was er gekomen het afschèid, van tante, die met 'r man naar Point-Lima reisde.

Het ging goed; beter dan ze verwachte — minder onverschillig.

Kwam het door Jan Heins, die toevallig er ook 'n bezoek bracht, dat diè het benauwende wegnam? Ze wist het niet.

Tante deed voor het eerst hartelijk.

Misschien dat 't Geloof 'r veranderd had, dien idealen godsdienst, waarvan tante zoo schoon wist te spreken dien laatsten keer. Het kon zijn — in alle gevallen: ze deèd hef — en ze had Jan en haar, Lies — op elkander aangewezen.

— „Nu moeten jullie elkaar maar troosten, kinderen; elkaar leeren begrijpen. Eèn waren vriend kan men in het leven zoó goed gebruiken. Jullie beiden hebt groote behoefte aan genegenheid. Weest elkaar trouwe kameraden !" Alsof Lies altijd door 'r vriendinnetje was gebleven, zoo deed ze.

Sluiten