Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Met harde oogen, keek ze even naar 'r moeder, die lief-lachend naast vader in den tuin stond. Samen bewonderden ze de rozen. Ze hoorde 'r langzame stem tellen:

— „Een—twee — drie — vier. Neen maar Huub

kijk toch eens wat 'n knoppen'....,, vijf, zes, zeven "

— „Beste vrouw!" hoorde ze vader's diepe stem liefkoozend prijzen.

Opstaande — bespiedde ze hen nauwlettend.

Jawel 1 Vader had zijn arm om moeder gelegd, en drukte haar tegen zich aan jawel!

Kijk! Die moeder dat valsche mensch nou toch 's

schattig opkijken! Allemaal comédie!

Bah!

— „Wanneer drinken we nou thee?" riep ze wrevelig den tuin in.

Vader scheen nog zoo dol op moeder: als hij maar 's van *r wist — noü!

Rustig — op hun gemak — kwamen de ouders nader; knikte het ongeduldige dochtertje lachend toe.

Met verrukte oogen beschouwde de vader zijn kind.

Wat 'n slank, fier meisje toch En dan 'r mooie

gezicht, zoo fijn en ernstig

Vele mannen zouden haar hef hebben; overdreef hij in zijn vadertrots. Ze had iets waardigs; dat trok»

Vergelijk daar nu andere meisjes 's bij, bijvoorbeeld dat niet-onknappe schepseltje, waar Jan Heins daarnet meejiep. Wat 'n opzichtig type.

— „Zeg, Lies! Daar schiet me nu juist te binnen, dat ik tante's vriend, Jan, daarnet tegenkwam, met zoo'n

Sluiten