Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7 -Toch werd hct n°og tijd, dat je je dochter uit zoo'n milieu wegnam."

— „Anne."

— „Zoo'n moeder "

Hij stampvoette.

— „Denk je, dat mijn — dat Lize's moeder zich vergeten zal, in de tegenwoordigheid van het meisje?"

— „Wie weet I"

— „Van haar kind, dat alleen op haar aangewezen is, nü?"

Zijn scherpe stem wilde een bevestigend antwoord voorkomen; wilde een hem bedroevende opinie afsnijden.

Ze begreep het maar al te wel. Maar — opeens schoot het in haar:

Zou hij nóg ijverzuchtig zijn. Nóg!

— „Is ze nóg zoö mooi, zoo verleidelijk?" vorschte ze.

— „Anne."

— „Het lijkt wel, of je weer onder haar invloed bent"

— „Anne, bezin je."

— „Heb ik dat zoö mis?"

— „Anne, terg me niet met je belachelijken onzin." Hij liep driftig op en neer.

— „Belachelijk?"

— „Het is te zot; tè zót"

— „Hou je dan alleen van mij?" drong ze onstuimig. ■— „Je weet best "

— „Hou je dan alleen van mij, behalve Lies en

co den band van ouderschap?"

— „Niet als je zoó laf doorslaat over mijn vrouw, niet als je mijn kind onhartelijk bejegent."

Sluiten