Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

<— „Ja doet u dat; doet u dat," ging de moeder er haastig op in, als verlicht. „Mijn dochtertje komt hier 200 weinig "

Lies nam haar van 't hoofd tot de voeten op.

Die vrouw, die vrouw, dacht ze smartelijk. Wat 'n comédiante, wat 'n spel. „U"; ze zegt u tegen hem. Alsof het een beleefdheidsbezoek is, zoö doet ze.

— „Maar eerst uw kopje leeg," verzocht de gastvrouw.

— „Ah! Had ik dat nog niet uit!"

•— „Neen! 't Zal wel koud geworden zijn! Wacht! Laat ik u even 'n ander inschenken."

mm „O! Doet u toch geen moeite, mevrouw?"

— „Dat is mij geen moeite, meneer."

Lies stond zich op te eten van drift; ze kreeg de aanvechting om woest op den grond te stampen.

— „Wil jij ook koffie, Lies 7' vroeg kalm, de herstelde huisvrouw.

~ „Nee!" beet het meisje af.

— „Nu moet ik toch heusch gaan, mevrouw!" Ze reikte hem de hand.

»— „Meneer Kalden."

— „Mevrouw, mejuffrouw."

— „Ik kom er wel uit, mevrouw. Blijft u toch boven." mm „Zoo'n kleine moeite."

— „Neen! Blijft u nu bij uw lieftallige dochter." Zijn spottend oog fixeerde Lies.

Maar het meisje bleef in de verte staren, op eèn punt.

— „Afschuwelijk. Het is afschuwelijk," stond ze zich

Sluiten