Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te verknijpen. „Wel. Ik zou hen met de leelijke. valsche hoofden tegen elkaar willen beuken."

Ze bleef alleen met haar moeder.

Zwijgend, zat de oudere vrouw op 'n stoel; spelend met haar ceintuureinden; en durfde niet op te kijken in de veroordeelende oogen van haar kind.

~ „Moeder!"

— „Dat. dat was de broer van Kalden, ooms compagnon. Die zou eerst ook gekomen zijn; ze moesten

me spreken over de zaken van grootmama. " loog de

moeder stamelend.

Theatraal, woord voor woord diende Lies de moeder straf toe.

— „Ik — moeder — kom — om — afscheid — van — U — te — nemen."

De andere doorvoer een schok; haar handen gaven het spel op, onrustig verschoof ze zich. Dan zakte haar hoofd diep op haar borst

Ze wachtte.

— „U, u kunt dan rustig doen, wat u verkiest." Geen geluid kwam over de lippen der moeder.

O. God! Deze jonge man was wel heel hef — heel vurig wel - maar toch haar dochter haar kind.

Het meisje ademde diep.

«Ik — wil maar bij mijn vader blijven."

En ze stamelde haar martelende waarheid:

~ „Die tweede, die is hef. is goed. is rein. Zoo eerbiedig tegenover papa. Nooit zou ze zoo iets — als u — gedaan hebben. Heel eendrachtig leven wij samen, wij

Sluiten