Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

xrv

Voor de deur wachtte de vader. Zijn eerste woorden waren:

— „Hoe is het met je moeder T'

Ik mag niets zeggen; ik moet me beheerschen, beslist, was Lize's meening; en luchtig antwoordde ze.

■— „Och, hm, zoö. 'n Beetje nerveus scheen ze me."

— „Nerveus," Verschoore herhaalde 't peinzend. „Ach God, die arme vrouw, hoe betreurt ze ons."

— „Ik geloof, dat het beter is, dat ik niet meer bij haar kom." besloot Lies kalm. „Werkelijk papa, veel beter, zoo komt ze nooit tot rust, met telkens die herinnering aan vroeger, zoö wind ik haar maar steeds opnieuw op."

— „Was ze alleen maar zenuwachtig?" vorschte hij angstig. „Ze is toch niet ziek?"

— „Ze was nerveus," repeteerde het meisje, vooral, heel nerveus. Meer niet."

— „En moet je daarom wegblijven?" kwam hij heftig, „dan voelt ze zich zeker nog ongelukkiger."

Lies begreep, dat 'r vlieger niet opging.

jaloersche hart 12

Sluiten