Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wn beiden met opzet daarover ruzie. Alsóf zé woedend was, zei ze: „ En jij zoudt willen beweren, Pabhco, dat dat beetje sla twee cuartoi (27) kost." Ik deed, of ik huilde, zette een erge keel op, ging bij mijn meester klagen en smeekte hem dringend om den majordomus naar de markt te zenden, opdat na onderzoek de huishoudster, die met opzet geweldig bleef aangaan, tot zwijgen zou worden gebracht. Hij ging en overtuigde zich dat ik goed had ingekocht, zoodat mijn meester en hij tevreden en erkentelijk waren, èn jegens mij voor mijn eerlijkheid, èn jegens de huishoudster voor de trouwe en ijverige behartiging van de belangen haars meesters. In zijn tevredenheid over mij zei don Diego tot haar: „Ware Pabhco maar even tot de deugd geneigd, als hij te vertrouwen is; de goede trouw is toch maar alles — vindt ge ook niet?" We hadden hen op deze wijze in onze macht, ze uitzuigend als bloedzuigers. Ik zou er om willen wedden dat u zich verbazen zou over de som gelds, die wij in een jaar aldus kregen. Het moet veel zijn geweest, maar ik voelde mij niet tot teruggaaf verplicht, want de huishoudster biechtte en ontving de communie iedere week, en nooit zag ik bij haar schijn of schaduw van eenige neiging om iets terug te geven, noch ontdekte ik bij haar eenigen gewetenstwijfel, hoewel ze, zooals ik reeds vroeger opmerkte, zich als een heilige aanstelde. Ze droeg altijd een rozenkrans om haar hals zóó groot en zwaar dat het minder moeilijk was een takkenbos over een heuvel te dragen. Daaraan hingen bundels beelden, kruisen en aflaten, waarmede ze zei iederen avond voor hare weldoeners te bidden. Zij beweerde te kunnen rekenen op honderd en meer heiligen die haar voorspraak zouden zijn.

Dom Pablo 4

Sluiten