Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met brandende kaarsen, de litanieën prevelend. De rector, gevolgd door de gerechtsdienaren, trad binnen en dit schouwspel ziende, vertrokken zij, overtuigd dat daar de plaats niet was om een onderzoek in te stellen. Alvorens weg te gaan deed de rector naast mijn legerstede een gebed en vroeg aan de omstanders, of ik reeds de spraak had verloren; zij zeiden van ja, waarop zij heengingen, nog steeds wanhopig zoekend naar eenig spoor, de rector zwerend dat hij den schuldige zou overleveren aan het gerecht, en de corregidor dat hij hem zou ophangen, al ware hij een zoon van een grande. Ik stond op en tot den huidigen dag is deze streek in Alcala nog op aller tong. Om niet te wijdloopig te worden, zal ik u niet vertellen, hoe ik van allerlei op de openbare markt stal, zoodat ik van de opbrengst van al het weggeroofde uit de kramen van lakenverkoopers en goudsmeden, en van de tafels van de groentevrouwen — nooit zal ik vergeten de door haar mij aangedane beleediging, toen ik hanenkoning was -— den schoorsteen van ons huis het geheele jaar door het rooken. Ik zwijg van de schattingen die ik hief op de boonenvelden, wijngaarden, vruchten moestuinen in den geheelen omtrek. Door deze en andere daden verwierf ik algemeen den roep van een loos en geslepen jongmensen te zijn. Ik stond in de gunst van de vrienden van don Diego, die mij nauwelijks in de gelegenheid lieten hem te dienen. Mijn meester heb ik steeds den eerbied bewezen, dien hij verdiende voor de groote genegenheid die hij jegens mij had.

Sluiten