Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK VII

VAN HET VERTREK VAN DON DIEGO UIT ALCALA, VAN HET DOODSBERICHT VAN MIJN VADER EN VAN HET BESLUIT DAT IK VOOR DE TOEKOMST NAM

In dezen tijd kreeg don Diego een brief van zijn vader; in hetzelfde pakket kwam een schrijven voor mij van mijn oom die Alonso Ramplón heette, iemand die op goeden voet was met de deugd en zeer bekend in Segovia, omdat hij in nauwe betrekking stond met de justitie, daar allen die er in de vier laatste jaren tot de galg veroordeeld werden, door zijne handen waren gegaan. Om de waarheid te zeggen, hij was de beul, maar een genie in zijn vak. Hem aan het werk te zien, gaf, lust om gehangen te worden. Deze oom nu schreef mij uit Segovia naar Alcala een brief van den volgenden inhoud:

„Mijn zoon Pablo," — want uit pure liefde noemde hij mij zoo — „de gewichtige, werkzaamheden van dit ambt, dat Zijne Majesteit nuj heeft opgedragen, hebben nuj geen gelegenheid gegeven u eerder te schrijven, immers als er eene schaduwzijde mocht zijn aan den dienst des konings dan is het wel de vele daaraan verbonden arbeid, ofschoon dit opgewogen wordt door de eer tot zijn dienaren te behooren (50). Het spijt mij u minder heuglijk nieuws te moeten melden. Uw vader stierf acht dagen geleden zoo moedig als ooit een man in deze wereld den dood tegemoet kan gaan; ik kan het weten, want ik heb hem opgeknoopt. Hij ging op den ezel zitten zonder den voet in den stijgbeugel te zetten; het lange aansluitende, van achter open kleed, zat hem zóó goed dat het scheen

Sluiten