Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

la

richtend: „Nu ziet u wel —■ dat is de ware kunst, 't is niet het onzinnig gedoe dat die schelmen van schermmeesters u onderwazen, die lui. kennen niets als drinken." Nauwelijks had hij dat gezegd, toen een groote mulat (56) uit het nabij gelegen vertrek stapte met zware opgetrokken knevels als slagtanden van een ever, een hoed zoo groot als een parasol, een leeren wambuis met linten en strikken overladen, de knieën binnenwaarts staande als die van een keizerlijken adelaar, het gelaat gemerkt met het per aignum crucit de inimicLó mLó (57) en een ponjaard met meer traliewerk aan het gevest dan dat voor de deuropening van een spreekvertrek van een nonnenklooster. Naar den grond ziende, zei hij: „Ik ben een geëxamineerd meester en heb mijn diploma bij mij en bij de zon die het graan doet groeien, ik zal in stukken houwen die kwaad spreekt van de kameraden, die het edele beroep van de schermkunst uitoefenen.' Ik, een twist voorziende, kwam tusschenbeide en merkte op, dat mijn reismakker niet met hém had gesproken, dat er dus geen reden was om beleedigd te zijn. „Trek uw rapier, indien gij het hebt, en laat ons zien wat werkelijk schermkunst is en werp de pollepels weg." Mijn arme makker opende het boek en zei met verheffing van stem: „ Dit boek zegt het en het is gedrukt met de koninklijke goedkeuring, en ik zal staande houden dat de inhoud waar is, met pollepel of zonder pollepel, hier en elders, en zoo men het niet gelooft, laten wij het dan meten," en zijn passer nemend, vervolgde hij: „Deze hoek is stomp," waarop de meester zijn degen trok en zeide: „Ik weet niet wie Hoek is en wie Stomp heet, maar met dezen kling in de hand zal ik hen in stukken houwen."

Sluiten