Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij in het kloosterleven had aangebracht en door hare verdienstelijke geschriften, tot medepatrones van Spanje wilden verheven zien. De aandrang van een groot gedeelte van het volk was zoo groot dat de Cortes bij besluit van 16 November 1617 aan genoemde heilige die hooge waardigheid verleende, welk besluit den 18<fen Augustus 1618 de koninklijke goedkeuring verkreeg. Op de pauselijke beslissing moest echter worden gewacht. Eindelijk bij breve van Urbanus VIII van den21sten Juli 1627 werd uitgemaakt dat de heihge Theresa de Jeéuó schutspatrones van Spanje zou zijn, maar zonder eenige inbreuk op de rechten als zoodanig van den heiligen Jacobus. Vóór deze beslissing was geheel Spanje in twee kampen verdeeld omtrent die quaestie. Quevedo trok partij voor Santiago. Zulks was zeer verklaarbaar, ridder als hij was van deze hooge orde, maar hij Het zich niet leiden door deze overweging alleen; hoogere beginselen stond hij voor. Het beschermheerschap van den heilige Apostel was volgens hem eene instelling van God en liet daarom niet toe dit ingrijpen in Zijne raadsbesluiten. Als verhcht kathohek, als vaderlander brak hij eene lans voor zijn en Spanje's schutspatroon. Spanje — zoo voerde hij aan !— heeft zijn ontstaan, zijne redding, zijne latere grootheid te danken aan Santiago; hij bracht daarmee in herinnering de bekendmaking van den oud Spaanschen koning Ramiro aan zijn volk, waarin vermeld wordt in wélke omstandigheden de heilige hem verschenen is. „Toen de Saracenen," zoo spreekt de vorst, „onze komst vernamen door het gerucht dat daaraan was voorafgegaan, verzamelden zich hun geloof sgenooten van heinde en ver aan deze zijde van de zee — en mfet eene overmacht vielen zij óns

Sluiten