Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'S MORGENS.

Stil blauw, nog bijkans grauw, omspant de wijde hemel, In parelblanken wederschijn de weeke zee, Waarin de laatste maanstreep bevende verglêe Voordat de zon ontgloort in spelend kleurgewemel.

Het is alsof het hart, — beschroomd voor 't groot gebeuren Der aarde nauw'lijks klopt. De stilte alom vertolkt 't Geheimnisvol bestaan, dat aard en zee bevolkt. . En openklaren zal, in klanken, kleuren, geuren.

Dan onnaspeurbaar teêr, omzoomen zilv'ren ringen, Het wazig wolkenveld aan ijlen horizont. Vervaagd is 't nachtmysteer, dat zee aan lucht verbond.. In 't dagend licht begint een vogel zoet te zingen.

Sluiten