Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

THUISKOMST.

— En als we wegzijn, zal de tuin ontbloeien — Zoo dacht ik, — niemand zal er plukken. De rozen zullen ongezien verschroeien, m

Maar nauw'lijks zijn wij in den hof gekomen, Of zwijgend staan wij in verrukken Te midden van de rozenzware boomen.

Een geurenduizeling doorloomt mijn leden, Een kleurenfeest straalt uit het loover, Een toovertuin zijn we betreden!

En waar we gaan om beter nog te speuren. Spreidt zich een kleed van afgevallen blaaren. Een rozenkleed in de allerteerste kleuren.

Dan staan we stil. *m Ik hoor je stem zoet koozen. Maar vat den zin niet... 'k Sluit mijn oogen, En zie in 't gulden licht niets dan de rozen.

Sluiten