Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LUCHT EN LICHT.

De wolken weven om het huis

Hun nevelkleeden.

De wijngaard, 't bergpad zijn geheel

In mist vergleden.

Er is slechts één geluid, heel ver:

Het staage klotsen

Der zee, die woede-ronkend beukt

Langs stomme rotsen.

Dan zie, verdruppeld door den wind.

Dunnen de wolken.

En klaterregen klettert neer

In kleine kolken.

Langzaam verheft zich uit het grauw 't Nabije koren.'

En uit het niets dan „Lucht en Licht" Rijst de aard herboren.

Sluiten