Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VLUCHTENDE KLANKEN.

Wij hebben saam den nacht beluisterd,

In aandacht vroom,

En langzaam voelde ik mij ontkluisterd

Van d'ouden schroom,

Die mij weerhield vrij uit te zeggen:

Bekentenis,

Waarin 'k mijn hart zou openleggen Zooals het is....

Toén teer begon een klok te klingen Door stille lucht.... Mijn woorden, koude en doode dingen, Ze zijn gevlucht.

Sluiten