Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het verleden der Russische school.

Ongetwijfeld een droevig verleden. Weinig Europeesche landen zullen er zijn aan te wijzen, waar de toestand der volksschool een zoo diep treurige was als in dit land onder het czaristisch regiem. Daarbij vergeleken verkeerde zelfs de Hollandsche volksschool, die toch ook niet hoog staat, nog in een schitterende conditie.

We mogen bij den lezer dit verleden niet geheel bekend veronderstellen en zullen dus, zij het slechts in korte trekken, daarvan hier iets moeten mededeelen van datgene, wat we in „De Communistische Onderwijzer" reeds uitvoerig publiceerden.

De czaristisch-kapitalistische maatschappij hield de meerderheid der arbeiders en boeren in onwetendheid, om ze zoo sterk en energiek mogelijk te kunnen uitbuiten. Het geheele systeem der volksontwikkeling droeg als karakter de groote massa der arbeiders en boeren verre te houden van elke ontwikkeling. Pestalozzi vergeleek reeds de volksontwikkeling bij een reusachtig huis, waar in de bovenste verdieping, die overvloed van licht en zon heeft, een klein hoopje gelukkigen leeft, beneden echter in de duisternis en onwetendheid een vele millioenen tellende massa huist. Het is een algemeen karakteristiek der kapitalistische school, maar bij uitstek van toepassing' op de onderhavige.

Onder het czaristisch regiem stond de volksontwikkeling op de laagst mogelijke trap en het is verrassend, hoe gering de bijdragen waren, die de staat ervoor uittrok.

De eerste statistische onderzoeking van de volksontwikkeling in het jaar 1906 gaf het volgende beeld: In het onmetelijk groot Rusland waren totaal 22.700 scholen, waarin l. 141.915 kinderen werden onderwezen; daarvan waren 904.918 jongens en 236.997 meisjes. Van alle kinderen in den schoolplichtigen leeftijd kregen 13,8 pCt. der jongens en 3,3 pCt. der meisjes

Sluiten