Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een Crèche.

We hebben ons weliswaar voorgenomen, alleen schoien te bezoeken, doch we willen toch even dit groote gebouw binnengaan, waar nog wel geen onderwijs wordt gegeven, doch waar we toch kinderen vinden. Het is het directiegebouw van de fabriek, dat thans in gebruik is genomen voor de verzorging der allerkleinsten. Voor de revolutie, we behoeven het u nauwlijks te zeggen, was er van dergelijke inrichtingen geen sprake, toen zwaaide trouwens in dit gebouw een van de grootste uitbuiters zijn scepter.

De leidster van deze inrichting is zoo vriendelijk ons rond te brengen in de verschillende zalen; de kleinen spelen thans allen buiten, in den tuin, behalve de allerkleinsten, die ge hier vindt. De oudste kinderen zijn trouwens nog maar drie jaar. Verlegen zijn ze over het algemeen niet, al zijn ze in den beginne met eenig respect vervuld voor het fotografietoestel. Zoodra echter bemerken ze niet dat het overal glimt en er blijkbaar dingen aan zijn, die open en dicht kunnen, of ze zijn er niet vandaan te slaan en belemmeren elke poging tot het doen van een opname.

Overigens zijn we geen specialist in dit soort inrichtingen en kan ik u zelfs niet vertellen, of ze anders zijn ingericht dan bij ons te lande. Het spijt me wel, maar het speet de leidster nog meer, want ze was doodelijk blij, eens iemand uit het buitenland te spreken, die haar kon inlichten over de paedagogische beginselen, die daar bestonden bij de opvoeding van kinderen tot drie jaar. We hebben lang zitten praten, maar heel veel wijzer is ze niet van me geworden, 'k Heb echter beloofd, dat ik haar schrijven zal, maar een beetje in m'n maag zit ik er wel mee.

Toch heb ik er menig ding ervaren; en wel de historie dezer inrichtingen, die thans bij de arbeidersvrouwen zeer populair zijn. Toen ze een paar jaar geleden wilden trachten

Sluiten