Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„De kist kunnen we nergens anders krijgen. JJe kist moet hier blijven staan."

Ze droegen ze naar 't midden van het vertrek. Daar bleef ze, gelijk de vrouw ze had gezien.

Haar lijk lag in de kist. Het deksel was er nog niet op geschroefd. De predikant riep:

„Leg de schroeven niet op den schoorsteenmantel. Leg de'schroeven op de vensterbank."

„De man met den rooden hemrok trad binnen. Hij bleef op den drempel staan.

Ik zal de kist dicht-schroeven", zei hij. Hij ging naar den schoorsteenmantel. Ja, men had de schroeven op de vensterbank gelegd, doch een paar waren er blijven liggen. Deze nam hij.

Hij liep op kist toe. Met de schroeven, welke hij oPi den schoorsteenmantel had gevonden, deed hu het deksel op de kist. Iedereen zag het. De predikant nep :

Er mag geen witte doek op de kist." Allen knikten met 't hoofd. Niemand zou een witte doek op de kist spreiden^;

Juist wilde men vertrekken toen nog een vrouw binnen., trad. Ze keek naar de kist. . ,>

„Dat is niet in orde", dacht ze. „Zoo zullen we dommé s vrouw niet uitleiden." J Ze nam haar witte zakdoek en spreidde deze vrooifl

over de kist. ,

Allen bogen het hoofd, angstig en berustend tegelijker, tijd om het wonder, dat 's menschen leven is.

Sluiten