Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„sensus catholicus", een katholiek denken en voelen, maar die is van een heel andere soort dan die van den Roermondschen hoogleeraar.

Hoe dit ook zij, het gaat m. i. niet aan, om iemand gebrek aan katholieken zin te verwijten, omdat hij niet sympathiseeren kan met een politieke partij zooals die momenteel is, zonder de minste overweging, of die nog is zooals die vroeger was. En juist over dit laatste punt bestaat verschil van meening. De eenen zijn van oordeel, dat er heel wat in het Centrum veranderd is, de anderen meenen, dat dit niet het geval is. Tot de laatste categorie behoort prof. Geurts, tot de eerste „De Maasbode".

Maar als „De Maasbode" eerlijk meent, dat het tegenwoordige Centrum in zijn doen en laten en in zijne leidende beginselen heel wat afwijkt van het oude Centrum, en om deze reden ook haar oordeel over het Centrum gewijzigd heeft, is dan prof. Geurts om deze subjectief gemotiveerde oordeels-verandering van „De Maasbode" gerechtigd, dit blad te verwijten een gemis aan onvervalschten „sensus catholicus" ?

Ik meen van niet.

Maar tot zulke objectieve overwegingen schijnt prof. Geurts niet meer in staat. Ziehier wat hij schrijft op pag. 5 en v.v.:

Stellig is er iets veranderd! Maar deze verandering heeft niet plaats gegrepen in het Centrum, maar in de geestes- en gemoedsstemming van de onder zekeren invloed staande Katholieken, bij welke het vermogen en de neiging om in geloofsgenooten, die tot een andere „richting" behooren, het vele goede te waardeeren geleidelijk weken voor de noodlottige zucht, om steeds nieuwe tekortkomingen in hen te ontdekken en de werkelijk bestaande schrikbarend te vergrooten of toe te schrijven — niet aan menschelijke zwakheid of feilbaarheid, maar — aan innerlijke ontaarding en principiëele verkeerdheid.

Hoe komt „De Maasbode" er anders toe, in ons nuchter, . gezond en kalm denkend, niet-integraal katholiek Nederland de werkelijk krankzinnige voorstelling te ventileeren, dat de algemeene geloofsafval, welke in katholiek Duitschland als voorbode van den laatsten der dagen in nabij verschiet zou liggen, per slot van rekening mede het gevolg zal zijn van de slechtheid van het Centrum ?

Hoe het anders te verklaren, dat naar het oordeel van een katholiek blad d e Centrumsleiders zich, zelfs in godsdienstige en zedelijke quaesties, eenvoudig niet wenschen te storen aan Paus en Bisschoppen ? Denk het u een oogenblik in: die 100 door het katholieke kiezersvolk als echt katholiek gekeurde,

Sluiten