Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onder de zoogenaamd integraal-Katholieken worden gecategoriseerd. Het verschil is enorm, zooals men ziet. Wat van beide de hoogleeraar bedoelt, is niet zeer duidelijk. Ik veronderstel, dat hij voor dwaling houdt de richting qua talis, immers hij spreekt van „het verderfelijke van bedoelde richting."

Maar wat verstaat de professor dan daar weer onder ? Hij laat ook hierover ons even wijs.

Tot levering van het bewijs, dat de zoogenaamde integraal-Katholieke richting geen „allermodernste dwaling met een schijnheilig en misleidend karakter" is, ben ik dus aangewezen op de opvatting, welke anderen met mij van die richting hebben. Welnu.

Onder de zoogenaamd integraal-katholieke richting wordt verstaan: de richting van die Katholieken, die tegenover de richting van andere Katholieken, die daarop minder pr ij sschijnen te stellen, willen verdedigen de „integriteit" d. i. de ongereptheid van de katholieke leer in het aannemen van wat de hiërarchie leert en in den zin zooals de hiërarchie dat leert, vooral op het stuk van het primaatschappelijk gezag en de primaatschappelijke positie van den Roomschen Paus en van het hooghouden der scholastieke opvatting over de indirecte macht der Kerkelijke Hiërarchie in t ij— delijke aangelegenheden.

Nu vraag ik aan Professor Geurts: indien dit de zoogenaamd integraal-katholieke richting is; indien die zoogenaamd integraal-Katholieke richting dus niets anders wil dan ongerept d.i. „integre" de katholieke leer bewaren, hooghouden, verdedigen, vooral in de opgenoemde punten, nu vraag ik aan Professor Geurts, hoe hier dan van een dwaling, schrijf en lees dwaling, sprake kan zijn. En nog wel van een dwaling met een „schijnheilig en misleidend karakter!" Is hier, neen, moet hier a priori dwaling niet zijn uitgesloten? Hier kan onmogelijk sprake

Sluiten