Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geweest en Professor Geurts had kunnen volstaan met dit aan te toonen.

Doch de professor voelde drommels goed, dat hij hiermede de zaak nog niet gewonnen had en om verder aan te toonen, dat de schrijver in „De Maasbode" zich vergist en er niets van weet, gaat hij zich beroepen op het gezag van anderen. Hij gaat citeer en. Maar citaten hebben dan alleen waarde, wanneer zij inderdaad afdoende zijn, d. w. z. wanneer zij betrekking hebben op het punt in kwestie. Maar wat is nu het punt in kwestie met betrekking tot het Duitsche Centrum ? Dat punt in kwestie, waaromheen zich de geheele Centrumsstrijd beweegt, is dit:

dat de Centrums-leiders weigeren te verklaren, dat het politieke doen en laten van het Centrum geheel en al in overeenstemming moet zijn met de katholieke grondbeginselen en met de katholieke leer.

Alleen over het weigeren van zulk een verklaring gaat de strijd en over niets anders. Niet over de vraag of het Centrum een confessioneele of politieke partij is.

lntusschen het feit van de verklaring-weigering is er. Waaraan moet die weigering worden toegeschreven?

En nu de vraag, zegt prof. Geurts, waarop het eigenlijk aankomt: „Is het waar, dat de Centrumsleiders, wanneer zij zeggen van een confessioneele partij niet te willen hooren, daarmee „bedoelen" te kennen te geven, „dat het Centrum zijn werkzaamheid niet behoeft in overeenstemming te houden met de katholieke leer ?"

„De Maasbode" beweert dit, zegt Geurts, maar hij zelf ontkent het. Want wat „De Maasbode" hier deze Centrumsleiders aanwrijft is geheel en al onwaar. Voor iemand die deze mannen kent, aldus Geurts, staat deze onwaarheid „a priori" vast.

Wat zegt U, professor, „a priori"? Maar hoe kunt U zoo iets beweren, tenzij U de beteekenis van dezen term geheel en al ontgaan is ?!

Professor Geurts houdt deze „aprioristische" onwaarheid verder staande met een citaat van Dr. J u 1 i u s Bachem, de groote man van de „Köln. Volkszeitung", een citaat

Sluiten