Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Deze. woorden zijn geschreven nog na het verschijnen der encycliek „Singulari quadam". Zij luiden:

Mijne bemoeiing richt zich sinds jaren in hoofdzaak hierop: mijnerzijds twee groote, voor ons openbaar leven beteeken isvolle, op niet-confessioneelen grondslag geplaatste organisaties voor een confessionaliseering te behoeden, die met het oog op de Duitsche toestanden hare zegenrijke werkzaamheid op den duur onmogelijk maakt, in ieder geval op 't ergste schaden moet en vooral, wat het Centrum betreft, dit bij een ijverige verdediging ook der rechtvaardige belangen van het katholieke volksdeel zou in den weg staan. Met het resultaat mijner desbetreffende bemoeiingen ben ik tevreden.

Voor mij ligt de in brochure-vorm, onder den titel „Gegen die Quertreiber" uitgegeven redevoering, welke de Badensche Centrumsleider, pastoor Th. Wacker, uitsprak op een vergadering der Centrumspartij, den 15 Febr. j.1. te Essen gehouden. In die redevoering zet pastoor Wacker stellingen op, die in flagranten strijd zijn met de uitdrukkelijke uitspraken van encyclieken van de pausen Leo XIII en Pius X. Het ging er in die vergadering over, nog eens klaar en duidelijk het standpunt van het Centrum tegenover het kerkelijk gezag (van Paus en Bisschoppen) uiteen te zetten. Dat zou pastoor Wacker wel eens doen, hij, die als katholiek priester vóór alles er op uit moest zijn, om de juiste leer der Kerk aan de leekenmassa te verkondigen. En wat beweerde nu die pastoor-Centrumsleider?

Hij stipuleerde zoo scherp mogelijk de algeheele onafhankelijkheid der katholieke politici van het kerkelijk gezag; hij beweerde, dat het niet mogelijk is voor een katholiek het ambt van volksvertegenwoordiger uit te oefenen in afhankelijkheid van Paus en Bisschoppen; hij ontkende beslist, dat Paus en Bisschoppen het recht hebben, om aan een volksvertegenwoordiger vingerwijzingen te geven en dat de volksvertegenwoordigers den plicht hebben, die vingerwijzigingen op te volgen, en dit zoowel wat geestelijke- als wat leeken-volksvertegenwoordigers betreft. Ook voor de Pers, die aan politiek doet, eischte pastoor Wacker eenzelfde onafhankelijkheid van het kerkelijk gezag op.

Ieder Katholiek, die er een ander soort „sensus catholicus" op nahoudt dan den „sensus catholicus" van professor

Sluiten