Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Centrum, als deze strijdig zouden zijn met de katholieke leer of het heil der Kerk. Aan dit recht, dat een zeker recht van controle insluit, beantwoordt bij de katholieke afgevaardigden de plicht om te gehoorzamen. (*)

Wij zouden over deze en dergelijke overwegingen nog breed kunnen uitweiden. Maar nog slechts een paar vragen aan het adres van „De Maasbode":

Hoe komt het, dat ook in Duitschland gezaghebbende bladen als de „Germania", welke in sociale aangelegenheden wellicht dichter bij de „Berliner" dan bij de „Kölner" richting staan, de aanvallen der „Integralen" tegen het Centrum even dapper afslaan als bv. de „Kölnische Volkszeitung"?

Waaraan zou het zijn toe schrijven, dat alleen de echte en onverbeterlijke „Quertreiber", die in de „Petrus-Blatter", in „Klarheit und Wahrheit", „Kölner Correspondenz" en „Das katholische Deutschland" hun spreekhuis kiezen, de Centrumsleiders voortdurend bestoken?

Eindelijk, hoe verklaart „De Maasbode" dat de Paus, die het met betrekking tot de „Christliche Gewerkschaften" niet aan vermaningen en waarschuwingen liet ontbreken, nooit op eenigerlei wijze het Centrum op tekortkomingen of gevaren gewezen heeft?

Wanneer het Rotterdamsche orgaan op deze vragen het juiste antwoord gevonden heeft, zal zijne redactie moeten erkennen, dat zij zich met hare even felle als ondoordachte campagne tegen de politieke organisatie der Duitsche Katholieken in het kamp der dissidenten en uitgebannenen begeven heeft, en goed zal doen met zich zoo spoedig mogelijk uit dat verdacht gezelschap terug te trekken.

(!) Aangezien het Centrum bijna uitsluitend uit katholieke leden pleegt te bestaan en dezen, bij eventueel geschil, de protestantsche bijgevolg verreweg overstemmen en hen volstrekt kunnen beletten iets tegen de katholieke leer te beslissen of te handhaven, komt het practisch — in dit en soortgelijke gevallen — hierop neer, dat katholieke Centrumsleden en Centrum als synoniem kunnen beschouwd worden.

Sluiten