is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Evangelie en de moderne mensch

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het spreekt vanzelf, dat menschen met zulk een „levensopvatting" geen schijntje van oprechte waardeering voor het christendom kunnen hebben. Het christendom is de stem, die den mensch van het egoïsme der dierlijke natuur roept tot de hoogte van de erkenning en van het beleven der liefde Gods. Wie in het aardsche verzonken is, heeft geen orgaan voor het hemelsche. Jezus' stem dringt niet dóór tot zulke harten, en ze sterven allengs meer af, want als organismen niet groeien, moeten ze verkwijnen. Ook dit is een natuurwet, zoowel in het geestelijke als in het fysische leven.

* • *

De anorganische wereld is traag, onbeweeglijk. Vrij van inwerkingen van buiten heeft zij haar vast bestand.

Gansch anders de organische wereld. Levende wezens zijn bewegelijk. Reeds de oude Grieksche filosoof, Herakliet, leerde, dat men zich niet tweemaal in denzelfden stroom kon baden, omdat het water zelf gedurig in plaats en verhouding verandert. Zoo zegt hij ook, dat men op twee verschillende momenten niet in hetzelfde lichaam kan zijn, omdat ons lichaam ook in beweging is en verandert, gelijk een stroom. Op dezelfde wijze is ook onze kennis van de dingen nooit dezelfde.

Bij zulk een voortdurende wisseling van de materie in de lichamen, en ook in de gevoelens en richtingen der geestelijke wereld, is het moeilijk, zoo niet onmogelijk, voor de organismen om het evenwicht te bewaren. Het leven is óf in de stijgende, óf in de dalende lijn, het is bezig zich te ontwikkelen of te ontaarden.

Neem de een of andere plant. Bij doeltreffende verpleging kan ze (zelfs in de soort) verbeteren, zoodat haar kleur, en de geur der bloesems, zich wijzigen. Men herkent de plant haast niet meer.