is toegevoegd aan uw favorieten.

De leuze "Scheiding van Kerk en Staat" een gevaar voor de Hervormde Kerk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stelde op het oude standpunt en dit a tout prix bleef handhaven. En zoo bleek voor de zooveelstë maal, hoeveel schade de liberale gedachte van „scheiding van kerk en staat" in bond met de vrije-kerk-idee, die door vele rechtzinnigen wordt gehuldigd, aan de historische positie onzer aloude, Hervormde Volkskerk hebben toegebracht.

En thans, — thans is het vroeger van Christ. Historische zijde vaak heftig bestreden art, 20 van het antirevolutionaire program '), door Dr. Kuyper reeds in 1872 in dit program opgenomen, dat echter zoo lang door allerlei omstandigheden een „slapend artikel" scheen, hoewel het zijn „ondergrondsche" kracht uitoefende, plotseling geworden een punt van praktische politiek, door Min. de Vries nu, naar aanleiding van de voorgenomen, gedeeltelijke Grondwetsherziening, naar voren geschoven. En wel naar voren geschoven met goedvinden van (althans zonder tegenwerking van) vrijwel alle Christelijke groepen.

Merkwaardige gang der dingen! Maar hoe is dit dan zoo geschied ? De oorzaak behoeft niet breed te worden toegelicht. De ontzaglijke omkeering en verschuiving in den toestand der volken ten gevolge van den wereldoorlog heeft ons ook op dit gebied voor geheel nieuwe vragen gesteld, die thans wellicht maatregelen noodig

roept het tot God om recht." De overheid heeft daarom de roeping te zorgen, dat „het broQd der Kerk niet slechts wordt ingezameld, maar dat het ook naar recht wordt onderscheiden en zonder mindering aan de Kerk des Heeren wordt toegebracht als haar wettig deel".

') Zie b.v. Dr. Ph. J. Hoedemaker, Nationaal, niet clericaal, Sneek J. Campen 1897, bl. 7: „Indien het dus tot de uivoering van dit artikel kwam, zou men deze scheiding van Kerk en Staat hebben verkregen. Kreeg men deze scheiding, dan zou daarmede het werk, dat de revolutie aanving, op dit punt voltooid zijn, en werd dit voltooid, dan was- hiermede bereikt, wat de conservatief-liberalen niet hebben aangedurfd, maar wat de radicalen altijd hebben verlangd".