is toegevoegd aan uw favorieten.

Dante's Vita nova

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

middeleeuwer uit Dante weg, om ons te laten den modernen monistischen denker. De zaak is eenvoudig deze: de scholastiek behoeft niet overwonnen te worden! Ook met de beeldspraak van Dante komt men op deze lijn hopeloos in de war. Dante noemt {Paradiso XII) Dominicus en Franciscus de twee raderen van den strijdwagen der kerk. Wie nu den in zijn oog waren Dante zóó construeert, dat deze eigenlijk een wiel (de scholastiek) onder den wagen had moeten wegnemen, laat den wagen loopen op één wiel, en wie, immers eveneens naar de bedoeling van Dante, het overblijvende wiel (de mystiek) ook nog „omzet", laat den historischen -strijdwagen der kerk loopen bijna zonder wielen. Waar blijft Dante's beeld? Zonder eenige beeldspraak: men tast op deze wijze het historisch bestand, de historische structuur der Middeleeuwen aan.

Vierde voorwaarde. Wat ik hier te zeggen heb, kan ik zeer kort formuleeren. Deze vierde voorwaarde vloeit eigenlijk direct voort uit de derde. De tijd is voorbij der witte glimlachjes over quidditates en haeccitates, over „dorre theologie en subtiele speculatie" in de Middeleeuwen. Het was de tijd der Michelets, die, geloof ik, meenden dat scholastisch denken neerkwam op het uitrekenen hoeveel engelen er op de punt van een naald kunnen zitten.1). Wie de dagelijks voor-

') Harnack, t.a.p. III, 327/328: „in dem Bestrenen gerecht su sein, wird man im Lobpreis der einst ungerechf behandelten Scholastik sogar überschwanglich .*... An diesem Lobpreis mag auch der Umstand betheilight sein,