is toegevoegd aan uw favorieten.

Dante's Vita nova

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eenvoudig en zonder meer aan te nemen. Stel nu in de plaats van de profane overlevering de heilige overlevering, in de plaats van de antieke schrijvers de Heilige Schrift, in plaats van de verhalen uit de oudheid het soliede dogme der kerk, dan zegt ge toch: hier moet alles absolute autoriteit zijn zonder eenig rabat.

Wie nu zich inzet in het geschetste gedachtencomplex, wie zich werkelijk verplaatst in deze geesteshouding, zal mij moeten toestemmen dat scholastisch denken in zijn kern is een werk van persoonlijke vroomheid, een vroomheids-oefening. Verzekert gij niet te veel, vraagt wellicht iemand? Mijn antwoord is: ik denk het niet, want de groote scholasticus Albertus Magnus zegt bijna letterlijk hetzelfde, als hij de theologie een scientia secundum pietaiem noemt.1). Mij dunkt, dit komt uit. Mijn vaste-overtuiging is: wie de scholastiek niet op deze wijze vermag te verstaan, wie haar niet verstaat als een stuk van den heilsweg, die zijn finis vindt in de extase, in de visia beatifica, voor hem zal zij wel altijd een gesloten boek blijven. Het is hier precies als bij Plato en Plotinus. Behoudens haar christelijke bepaaldheid ligt de scholastiek in hetzelfde schema van opklimming als de antieke mystiek. Bij Plato en Plotinus kan de philosofie, de dialectiek enthusiasme worden, overgaan in den jubel der extase, omdat bij beiden de goddelijke, eeuwige, onveranderlijke ideeën de objecten van het kennen zijn. Zoo is het

*) Summa Theol, pars prima, tract. I, quaestio 2.

. 8