is toegevoegd aan uw favorieten.

Dante's Vita nova

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook met de scholastiek: in de data der Openbaring staat de scholasticus immers tegenover zuiver goddelijke waarheid, tegenover de ipsissima verba Dei. Zijn geloof rust op onfeilbare waarheid, ook het denken kan hier gemeenschap geven met de opperste Wezenheid. Ik zeg hier opperste Wezenheid, omdat de extase altijd vergemakkelijkt wordt door den stillen achtergrond van het Godsbegrip van Dionysius. Nog eens, wie zich hier niet verplaatst, blijft op zijn plaats van niet-verstaan.

Hoe denkt Dante over dit alles? Ach, men had zijn Convivio niet ongezond moeten noemen, dit- is werkelijk er naast, 'tis eenvoudig een scholastisch boekje1). Neen, het boekje is niet ongezond, maar het is dikwijls langdradig en soms vervelend, door zijn syllogistischen vorm, zijn subtiliteiten en zijn wijdloopigheid, die alles doorgronden en bewijzen wil. Maar overigens hebben wij hier het voordeel dat een groot dichter zich met de zaak inlaat. Er is dus geen gevaar voor het al te abstracte. Wij hebben kans zonder te veel afgetrokkenheden ingeleid te worden in het wezen, in de diepste motieven van het scholastisch denken. Dante vertelt dat hij na den dood van Beatrice getracht had zich te troosten met de lectuur van Boëthius en Tullius (Cicero). Daarna had hij zich begeven tot de scholen der religieuze orden en de disputaties der philosophen, d.w.z. tot de studie der scholastiek. Hij had gemeend zilver te zullen vinden, en zie, hij vond goud, zegt hij.

') Dit heeft Gaspary 'goed begrepen.