is toegevoegd aan uw favorieten.

Dante's Vita nova

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

keeren weer terug tot Beatrice, zij herhalen aldoor haar zoeten naam. Van al het weenen komt er een purperkleur om zijn oogen. Amore omgeeft mijn oogen, zegt hij, met de kroon der martelaren. Wie denkt hier niet aan de beroemde biecht in Purgatorio?

Contemplatie en extase, onvermoffen van uitdrukking.

Alles in sobere vormen. Hier spreekt Dante van de „intelligenza nova" (het nieuwe verstaan), welk begrip de aandacht der uitleggers al te weinig getrokken en vastgehouden heeft. „Hoog boven de sfeer, die in de ruimte wentelt, wordt door dit nieuwe verstaan het zuchten van zijn hart opgetrokken." (XLI).' Als de zuchten van zijn hart daar aangekomen zijn, waar zijn verlangen is, ziet hij zijne Donna, die in haar glorie zóó straalt, dat „de pelgrimsgeest" haar glans verwonderend aanschouwen moet. De stijging van zijn gedachte, zegt hij, gaat zoo hoog dat zijn verstand het niet verstaan kan, „daar ons verstand in vergelijking met die gelukzalige zielen in ons is als het zwakke oog in vergelijking met de zon." Maar al kan hij niet alles ©verzeggen,.hij weet dat al zijn denken aan haar is, in zijn gedachten hoort hij steeds den naam van zijn Beatrice.

Het boekje eindigt met een gelofte en een wensch. Met de gelofte om, als zijn leven duren mag, van Beatrice dingen te zeggen, zooals nog nooit van eenige sterfelijke vrouw gezegd zijn. De dichter heeft zijn gelofte betaald in de Commedia, welke betaling wel voldoende geacht zal worden. In de Commedia zal hij