is toegevoegd aan uw favorieten.

In twee werelddeelen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ds. Sluiter, Secretaris van het Haagsche kerkbesuur, dat hij mij zou laten teekenen.— Nauwelijks had ik daar mijn boodschap te kennen gegeven, of de veranderde gelaatstrekken duidden aan de hevigste woelingen van binnen. Inplaats van antwoord begon Ds. Sluiter tegen de leerbegrippen, welke hij van mij op het examen gehoord had, uit te varen, als bijvoorbeeld tegen de verzoening, de wedergeboorte enz. Ik was wel een vreesachtige, licht ontroerde jongeling, doch zulke aanvallen hielpen mij daar over en gaven mij kalmte, zoodat ik die mij zoo dierbare waarheden vrijmoedig verdedigde. Doch zulks verveelde dien heer zeer spoedig, en met bitterheid en toorn zeide hij, al dringende naar de deur : „Je zult niet teekenen ; we zullen wel zorg dragen dat gij de kerk niet beroert; de eisch van de Synode blijft onveranderlijk enz." En zoo raakte ik op straat.

Dit was de geest van Neerlands kerkbestuur, in welke de Hervormde kerk haar karakter zoo tam en vreesachtig heeft laten oplossen, deze geest gaf richting en baarde de omstandigheden en reactie.

Vroeger bij gelegenheid toen de Theologische professoren van Leiden mij van het candidaatsexamen wilden weren, waarin Prof. Clarisse hen stuitte door mij naar Professor Van Hengel en Kist te zenden, met de boodschap dat ik dadelijk tot het tentamen moest toegelaten worden, kwam Prof. Kist, die de schuld van oponthoud en weigering niet wilde dragen, er ten laatste mede voor den dag, zeggende: „Men heeft bezwaren tegen u ingebracht, doch wat mij aangaat: ik zeg : laat er ook zulke predikanten komen, dan kan elk naar zijn smaak kiezen."

Het ontwaren evenwel van de verminking en bespotting der waarheid in personeele ontmoetingen