is toegevoegd aan uw favorieten.

In twee werelddeelen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deed mij echter niet meer dan de door professor Kist gewilde vrijheid van prediking zoeken. Die vijandschap tegen de waarheid in de hoogste besturen, die willekeurige, planmatige verdringing der waarheid van de predikstoelen, die Paapsche tirannie met hunne geboden, van welke ze hun kouden troosteloozen stapel, dien ze al gemaakt hadden en nog maken zouden,mij zoo op den nek bonden dat Gods Woord er een ondergeschikte plaats bij kreeg; dat alles maakte mij eerst zoowat een kerkelijk mensch; ik meen :deernstenbeteekenis van kerkregering begon eerst toen recht bij mij te wegen".

In „De Reformatie : 1836", vervolgt Van Raalte nu zijn verhaal:

„Eenigen tijd besluiteloos verkeerd hebbende, werd ik door het lezen van het „Ernstig en biddend woord enz." van Mr. A. Capadose ten volle overtuigd, dat het hedendaagsch kerkbestuur in beginsel, strekking en werking anti-Gereformeerd is, strijdende tegen de eer van den Koning der kerk en schendende de rechten der Gemeente. Dit drong mij tot onderzoek der wetten. In Augustus meldde ik mij weder bij de Vergadering aan, zonder bepaald voornemen, alleenlijk wel wetende dat ik mij niet aan de bestaande orde van zaken mocht onderwerpen. Al biddende tot den Heere om zijne leiding ging ik derwaarts. Binnengeroepen zijnde, lokte /nen mij door een: „Nu, Mijnheer ?" tot spreken uit en ik gaf te kennen, dat ik de wetten had onderzocht, en dezelve niet onvoorwaardelijk kon onderteekenen, om reden ik er gevonden had, aan welke ik niet zou gehoorzamen, hetgeen ik mij gedrongen gevoelde haar te kennen te geven. Men gaf hierop zijne tevredenheid te kennen, dat ik zulks deed, maar het sprak nu ook vanzelf dat men