is toegevoegd aan uw favorieten.

In twee werelddeelen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIV. School en pers.

Zoodra het eenigszins doenlijk was, sloegen Van Raalte en de overige leiders der landverhuizers (de predikanten Van der Meulen, Ypma en Bolks) de handen ineen om voor het onderwijs van de jeugd te zorgen. Dat moest en zou, maar het was bijna onmogelijk. Er waren ternauwernood woningen voor de nederzetters; van wegen, die dien naam mochten dragen, was nog minder sprake. De landverhuizer, wiens brief ik op blz. 125 mededeelde, verhaalt in een ander schrijven dat hij op zekeren avond zijn buurman een bezoek wilde brengen, die een klein kwartier verder woonde. Het was nagenoeg stikdonker, en nauwelijks had hij den neus buiten de deur, of hij verdwaalde. Na een goed half uur rondgedoold te hebben, kwam hij eindelijk gelukkig terecht, lichtte de klink van de deur en trad binnen. Daar zag hij tot zijn groote verbazing zijn eigen vrouw en kinderen rondom de tafel zitten.

„Hoe bin ie hier gekommen ?" vroeg hij.

„Waor bin ie ewèst ?" riep zijn vrouw uit.

„Ik bin van huus ekommen!" hernam hij.