is toegevoegd aan uw favorieten.

De idioot

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gonnen was. Ganja stak een sigaret op en bood er den vorst ook een aan. Deze nam ze, maar omdat hij niet wou hinderen begon hij niet te praten maar zag het kabinet rond. Ganja keek echter ternauwernood op het becijferde blad, dat de generaal hem gewezen had. Hij was verstrooid, zijn glimlach, blik en ingekeerdheid vielen den vorst nog onaangenamer op toen zij beiden alleen waren gelaten. Plotseling kwam hij op den vorst toe, die op dat oogenblik weer over het portret van Nastasja Filippovna gebogen stond en het bekeek.

— Voelt ge voor zoo'n vrouw, vorst ? vroeg hij opeens, hem doordringend aanziend en het was precies of hij een of ander bizonder plan had.

— Een wonderlijk gezicht! antwoordde de vorst, ik

ben er zeker van dat haar lot niet alledaagsch is. Een blij gelaat, maar zij heeft vreeselijk geleden, hè? Dat zeggen de oogen; kijk die twee knobbeltjes, twee puntjes onder de oogen, waar de wangen beginnen. Dat is een trotsch gezicht, vreeselijk trotsch, en ik weet niet, is ze goed of niet? Ach, als ze maar goed was, dan zou alles terecht komen!

— Maar zoudt gij met zoo'n vrouw trouwen? vervolgde Ganja, die zijn verwilderden blik niet toonde.

— Ik kan heelemaal niet trouwen — ik ben ziek, zei de vorst.

— Maar zou Rogoshin ze trouwen ? Wat denkt ge ?

— Ja wat — ik geloof dat hij ze morgen zou kunnen trouwen; hij zou ze trouwen en binnen een week zou hij ze allicht den hals afsnijden.

Nauwelijks had de vorst dit gezegd of Ganja sidderde plotseling zoo dat de vorst het bijna uitschreeuwde.

— Wat hebt ge? bracht hij uit, terwijl hij zijn hand greep.

— Uw Edelheid, Zijne Excellentie verzoekt u Hare Excellentie te bezoeken, riep de lakei, die de deur geopend had.

De vorst keerde zich om, den lakei achterna.