is toegevoegd aan uw favorieten.

De idioot

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De generaal schelde en gaf last den vorst te roepen.

— Maar ik sta er op dat hij beslist een servet om krijgt als hij aan tafel zal gaan, verzekerde mevrouw.

— Roep Fjodor of laat Marva komen dat ze achter

hem staan en op hem letten als hij eet. Is-t-ie tenminste niet wild met z'n toevallen? Zwaait ie niet met de armen?

— Integendeel, hij is zelfs een prettig welopgevoed mensch en heeft voortreffelijke manieren. Hij is soms een beetje al te simpel. — Maar daar is hij zelf! Nou, ik stel jullie den laatsten afstammeling der Myschkins voor, een familielid, en misschien zelfs een na verwant, ontvang hem vriendelijk;

Er wordt dadelijk gegeten, vorst, doe ons dus de eer

Maar neem me niet kwalijk, ik heb me al verlaat, ik heb haast.

— We weten wel waarom jij haast hebt, bracht mevrouw ernstig uit.

— Ik heb haast, ik heb haast, m'n beste, ik ben te laat! En geef hem uw albums, mesdames, en laat hem er in schrijven, hij is zoo'n calhgraaf, dat is zeldzaam! Een talent! Daar heeft hij mij een oud handschrift neergeschreven „door abt Pafnutius eigenhandig onderteekend" Nou tot ziens.

— Pafnutius? abt? wacht eens, wacht eens, waar moet je heen en wat is dat voor een Pafnutius? riep Jelisaweta Prokofjevna haar zich verwijderenden echtgenoot met besliste spijtigheid en bijna opgewonden na.

— Ja, ja, mijn beste, dat was zoo'n ouwe abt maar ik

moet naar den graaf, hij wacht allang en het ergste is: hij heeft mij ontboden. Tot ziens, vorst!

De generaal verdween met haastigen stap.

— Ik ken dien graaf van hem! bracht Jelisaweta Prokofjevna bitter uit en wendde in uiterste prikkelbaarheid haar oogen naar den vorst— Och wat, begon ze mopperend en geërgerd om wat in haar opkwam. — Nou, wat dan ? Och —. ja — nou — wat was dat voor een abt?

— Mama, begon Alexandra en Aglaja stampvoette zelfs.

— Hinder me niet, Alexandra Iwanovna, beklemtoonde