is toegevoegd aan uw favorieten.

De idioot

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Adelaïde het niet langer uit, zij, die blijkbaar alleen van het heele gezelschap haar opgeruimdheid niet had verloren.

— Ten eerste, van wege mijn geleerde dochtertjes, kwam Lisaweta Prokofjevna scherp aan, — en omdat dat opzichzelf voldoende is behoeven we ons in de rest niet te verdiepen. Maar genoeg groote woorden! We zullen zien hoe of jullie beiden (Aglaja reken ik niet) met jullie verstand en groote woorden varen zullen en of gij, hooggeachte Alexandra Iwanovna, gelukkig zult zijn met uw geachten echtgenoot? Aha, riep ze uit, want ze zag Ganja komen, — daar heb je nog een huwehjkscandidaat! Goeienmorgen! antwoordde zij op Ganja's buiging, maar zonder hem uit te noodigen om te gaan zitten. — Ge gaat dus trouwen.

— Trouwen ... hoe dat... met wie trouwen ? stotterde Gavrila Ardaljonitch verbluft.

Hij wist niet meer hoe zich te houden.

— Zult ge in het huwelijk treden, zoo vraag ik, als u die uitdrukking meer behaagt?

— N-neen — ik — niet, loog Gavrila Ardaljonowitch en hij kleurde van schaamte.

Hij keek vluchtig naar de aan den kant zittende Aglaja en dan snel elders heen. Aglaja zag hem koel, doordringend, rustig aan, zonder haar oogen af te wenden, en beschouwde zijn verwarring.

i —Neen? Ge hebt „neen" gezegd ? hield de onverbiddelijke Lisaweta Prokofjevna, doorvragend, hardnekkig aan. — Mooi zoo, ik zal *t onthouden, dat gij vandaag, op Woensdagmorgen, op mijn vraag ten antwoord gegeven hebt i „neen". Wat hebben we vandaag? Woensdag?

— Ik geloof van Woensdag, mama, antwoordde Adelaïde.

— Nooit weten jullie wat voor dag 't is. Welke datum?

— De zevenentwintigste, antwoordde Ganja.

— De zevenentwintigste? Dat is goed voor zekere berekening. Neem me niet kwalijk, gij hebt misschien veel te doen, en het is voor mij tijd om mij te kleeden en uit te gaan; neem uw portret mee. Doe aan de ongelukkige Nina Alex-