is toegevoegd aan uw favorieten.

De idioot

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Wat? Jij ook hier, vorst? bracht Rogoshin verstrooid uit. hoewel hij eensdeels verwonderd was den vorst te ontmoeten.— En nog altijd met slobkousjes... hè..., zuchtte hij en had den vorst al vergeten; z'n blik vergleed weer naar Nastasja FÜippovna, hij bewoog zich aldoor in haar richting en werd door haar aangetrokken als door een magneet.

Nastasja Fihppovna bekeek de gasten ook met een onrustige nieuwsgierigheid. Tenslotte herkreeg Ganja zijn tegenwoordigheid van geest.

— Maar wat moet dit dan toch eindelijk beteekenen ? begon hij luid; streng keek hij naar de binnengekomenen, maar hij sprak voornamelijk tot Rogoshin. — U is hier, naar het mij voorkomt, in geen paardenstal, heeren, hier zijn mijn moeder en zuster.

— Dat zien we. dat je moeder en zuster hier zijn, het Rogoshin door de tanden heen los.

— Dat is duidelijk, dat het uw moeder en zuster zijn, bevestigde Lebedef, om zich een houding te geven.

De heer met de knuisten begon iets te brommen, zeker in 't vermoeden, dat 't daarvoor 't geschikte moment was.

— Maar wat is dat dan toch}! verhief zich plotseling met een ruk. Ganja's stem. — Ten eerste verzoek ik u allen om in de voorkamer te gaan, en dan zou ik toch wel willen weten

— Duivels, hij weet niets! meesmuilde Rogoshin venijnig, zonder van zijn plaats te bewegen. — Ken je Rogoshin niet meer?

— 't Is mogelijk dat ik u wel eens ergens heb ontmoet, maar.... t

— Duivels, hij heeft mij wel eens ergens ontmoet. En t is nog niet langer dan drie maanden geleden, dat ik tweehonderd roebel van papa's duiten aan je verloor, sindsdien is de oude heer gestorven, zoodat hij er niets van geweten heeft; je hadt me mee gesleept, en Knif speelde valsch. Herken je me niet? Ptitzin daar was getuige. En als ik je nu drie geeltjes voorhoud, als ik ze uit m'n zak haal, dan kruip je om ze te krijgen op handen en voeten het Wasiljefsky-prospect af, —