is toegevoegd aan uw favorieten.

De idioot

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Wat kijk je me nu somber aan, Parfen! kwam er bij den vorst bedrukt uit.

— Het water of het mes! rei deze eindelijk. — Hè! En daarom juist trouwt re mij omdat haar bij mij ontwijfelbaar het mes wacht! Heb je dan nog altijd er geen weet van gekregen, vorst, wat hier de raak is?

— Ik begrijp je niet.

— Misschien begrijpt hij het werkelijk niet. Hè-hè! Men

regt immers van je, dat je raar bent. Ze houdt van een

ander, begrijpt dat dan toch. Juist zooals ik nu van haar houd, zoo houdt zij nu van een ander. En die ander, weet je, wie dat is? Dat ben jij. Nou, wist je 't niet?

— Ik?

— Jij. Zij heeft je toen direct hef gekregen, toen op dien verjaardag. Zij gelooft echter dat re je niet trouwen kan, omdat re je in 't verderf zou storten en je heele leven zou vernietigen. Ze zegt: „Ieder weet wat voor eene ik ben." Tot op dit oogenblik is haar dat onomstootelijk. Zij heeft mij trouwens dat alles zelf in mijn gezicht gezegd. Ze is bang om je te verderven, je in 't ongeluk te brengen, maar

met mij komt 't er dus niet op aan, mij kan ze trouwen

bedenk dat ook: dat is haar achting voor mij.

— Maar hoe is ze dan van jou naar mij gevlucht.... en van mij....

— En van jou naar mij! Hè-hè I Alsof re niet van alles zoo maar in haar hoofd krijgt 1 Ze is nu heelemaal als in koortstoestand. Nu eens roept ze uit: „Met jou trouwen beteekent voor mij in het water te springen. Zoo gauw mogelijk moet de bruiloft zijn!" ze haast me, bepaalt een dag, maar als de tijd aankomt... dan schrikt ze terug of hebben haar andere gedachten ingenomen, God weet wat, je hebt het immers gezien: ze huilt, re lacht, re slaat om zich heen! Wat is er dan voor wonderlijks aan, dat re van jou is weggeloopen ? Zij is toen ook van je weggevlucht, omdat zij zich bewust was geworden, met welk een kracht ze je hef had. Zij was niet sterk genoeg om het bij je uit te houden. Je hebt pas