is toegevoegd aan uw favorieten.

De idioot

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelfs tot misdaad, waarvoor ze overigens door de gezworenen tot algemeene stichting en nut worden vrijgesproken; öf het eind is, dat ze zich te buiten gaan aan een van die grappen, waarvoor het pubhek verbijsterd staat en die onzen, toch al voldoende verpesten tijd, nog meer verpesten.

Onze edelman kwam een half jaar geleden aanzetten; met uitheemsche slobkousen en een ongevoerd jasje keerde hij in Rusland terug vanuit Zwitserland, waar hij van idiotisme genas, (sic!). Het moet erkend worden, dat hij geboft heeft, zoodat aan hem, afgezien van zijn interessante ziekte, waarvan hij in Zwitserland genezen was (zou het wel kunnen: genezen van idiotie, stel het u eens voor?), het spreekwoord bewaarheid werd: „het geluk is voor de dommen". Oordeelt zelf: hij was nog een zuigeling toen zijn vader, een luitenant, naar men zegt, stierf. Diens dood viel in den tijd, dat hij zich in hechtenis bevond, omdat hij bij het kaartspel de heele regimentskas had verdonkeremaand, en misschien ook, omdat hij een ondergeschikte wat al te rijkelijk met roeden had begunstigd, (herinner u de oude tijden, heeren!). Daarna was het door goedheid van een onzer rijke landeigenaars, dat onze baron een opvoeding kreeg. Deze Russische landeigenaar — laten we hem P. noemen — bezat in dat voormalige gouden tijdperk vierduizend lijfeigenen (lijfeigenen! begrijpt gij dat woord, heeren? Ik begrijp het niet. We zullen een lexikon moeten naslaan: „'t verhaal is jong, maar moeilijk te verstaan"). Hi^ was blijkbaar een van die Russische luilakken en parasieten, die er in 't buitenland maar op los leven, 's zomers naar de baden, 's winters in het Parijzer Chateau des Fleurs, waar ze in hun tijd ongehoorde sommen hebben achtergelaten. Men kon met zekerheid zeggen, dat de eigenaar van het Chateau des Fleurs minstens een derde opstreek van den pacht dien de lijfeigenen afdroegen (of dié vent goed weg kwam!). Maar hoe het dan ook zij, de zorgelooze P. gaf aan het jonkertje een vorstelijke opvoeding, hij nam gouverneurs en gouvernantes (en ongetwijfeld knappe) voor hem, die hij zelf uit Parijs meebracht. Maar deze laatste adellijke afstammeling was