is toegevoegd aan uw favorieten.

De idioot

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Waag het nu niet meer nog een voet over mijn drempel te zetten!

Lisaweta Prokofjevna sprong op, wit van boosheid. — Vanaf heden wil ik nooit meer een spoor van je merken!

— En over drie dagen zult ge zelf komen en mij uit-

noodigen Schaamt ge u nu eigenlijk niet? Dit zijn uw

beste gevoelens, waarom zijt ge daarover verlegen ? Ge martelt toch immers slechts uzelf,

— Ik mag sterven ... voor ik jou weer uitnoodig! Ik zal je naam vergeten! Ik heb hem al vergeten!

Driftig wendde zij zich weg van den vorst.

— Mij was toch, ook zonder u, uw huis al verboden! riep de vorst haar na.

— Wa . . at? Wie had je dat verboden?

Zij keerde oogenblikkehjk terug als brandde ze zich aan kolen. De vorst weifelde of hij zou antwoorden; hij voelde sterk dat hij zich onwillekeurig maar ernstig had voorbij gepraat.

— Wie heeft je dat verboden? riep Lisaweta Prokofjevna woedend.

— Aglaja Iwanovna verbiedt het.... —• Wanneer ? Zè .. zèg 't dan!!

— Vanmorgen stuurde ze de boodschap, dat ik nooit meer moest wagen bij u te komen.

Lisaweta Prokofjevna stond als geslagen, maar ze dacht na.

— Wat stuurde ze? Wien stuurde ze? Met dat jonk? Mon- ' deling? voer ze weer uit.

— Ik kreeg een briefje, zei de vorst.

— Waar? Geef op! Dadelijk!

De vorst bedacht zich even, maar haalde dan een vodje papier uit zijn vestzak, waarop geschreven stond s

„Vorst Ljev Nikolajewitch! Als ge, na alles wat gebeurd is, van plan zijt mij in verbazing te brengen door ons huis te bezoeken, dan kunt ge u verzekerd houden, dat ik niet zal behooren tot hen, die zich daarover verheugen.

AGLAJA JEPANTSCHIN A