is toegevoegd aan uw favorieten.

De muzikale reis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van den oer-toon, daar is de ziel het beeld van haar schepper t wanneer zu de hemelsche rust van den oer-toon nadert."

Zijn vergelijking besluitend, constateert Dalberg dan:

„Ieder wezen heeft een bepaalde voor hem bestemde toon. Maar losse tonen geven geen melodie, noch samenklank; zonder rythme en harmonie bestaat er geen echte muziek. De bestemming der geesten is derhalve niet enkele losse tonen voort te brengen, doch aanverwante, ofschoon zelfstandige tonen in elkaar te laten vloeien en een harmonisch geheel, een gemeenschap, een rijk te vormen.

Het overeenkomen van een organisatie der tonen in de harmonie van den drieklank of in de harmonie der reine intervallen (zij, die de eenvoudigste trillingen hebben) met een orde in de natuur, gelijk van Dalberg zulks in het geestenrijk beschrijft, kan nog geciteerd worden uit een passage bij een theoreticus uit de iode eeuw, van Martianus Capella, die zegt, dat „in het heilige bosch van Apollo de boomen de melodieën van den God belichamen, de takken in de hoogte en de takken in de laagte zingen in octaaf; de middelste zingen m een verhouding, die de octaaf verdeelt in een quint en een quart."

En dan het waarschijnlijke voorbeeld, waaraan von Dalberg, die de Orieken ijverig bestudeerd had, het idee ontleend zal hebben van zijn „Muziek der geesten", de Griek Lucianus, die spreekt over:

„Het koor der sterren, de verhouding der planeten tot de vaste sterren (cursiveering van mij, v. W.), hun in schoone rythmus zich bewegende gemeenschap en goed geregelde harmonie."