is toegevoegd aan uw favorieten.

De muzikale reis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

steller ooit over een gepassioneerd leven heeft kunnen vinden. Bovendien heeft Berlioz nog in 800 artikelen en feuilletons voor tijdschriften al zijn ideeën over het dagelijksch gebeuren van de wereld als in dagboeken losgelaten. (De ironie van het noodlot wilde, dat uitgevers gretig medehielpen door dit geminacht werk van feuilletonnetjes-schrijven, hem, den componist, nog bij zijn leven het applaus van „letterkundige" te bezorgen !) Verder bestaan er vele fascmeerende portretten van dezen negentiende eeuwschen Achilleus, die op zichzelf al een romanschrijver tot held zouden inspireeren. .... .

Ik begrijp mij ook, dat Berlioz tientallen jaren noodig had om door het nageslacht zijn verkeerd-geboren zijn te laten verduwen. Het conflict met de menigte, die zijn muziek maltraiteerde en waarvan hij zoo afhankelijk moest blijven, dat hij als zijn laatste ambitie te kennen gaf, eenmaal niet langer achter op de kalessen van idioten en stommelingen te staan, maar ze integendeel, wanneer hij er lust in had met steenen te kunnen gooien, heeft nog lang na Zijn dood voortgeduurd, en nog heden vinden zijn werken niet algemeen het verstaande oor.

Door Berlioz' gespannen zijn op de inhoud zijner werken, heeft hij daarbij het voertuig, den vorm niet jn evenwicht met de conceptie gebracht, zoodat wij vaak krijgen te erkennen, dat zij samen een ongelijke schoonheid voortbrengen. Er is een trait d'union noodig, die de dirigent, de uitvoerder zelf moet uitmaken. Tusschen de realiteit en den droom blijft vooral bij Berlioz het belangrijke probleem : de verbinding. Hoe zal de hemelstormende extase in de Romeo et Juliette Symphonie uit haar onopgeloste vormen op ons overgaan, indien niet een meester in het liefhebben de middelaar is tusschen Berlioz' romantische wereld en de moderniteit. Slechts het leven in zijn scheppingen heeft Berlioz werken voor