is toegevoegd aan uw favorieten.

De muzikale reis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ontroeringen in een opstel, gewijd aan Moussorgsky, over Boris Godounow: „Sitöt que le prélude de Boris Godounow élève son chant pauvre, suppliant et décidé, on ne peut plus être fier, ni content de soi. Voici rexigence la plus naïye, la voix de la faun et de la soif. Je sens soudain naturelle la pitié; elle débqrde de mon coeur sans effort et sans bonte. O, comme j'entends sa plainte !"

Dit is helder en ontvankelijk gevoeld, en de Boris Godounow heeft inderdaad bij de Franschen de verstaanders gevonden om daar een beroemde opera te kunnen worden.

En bij ons ? De tijden hebben de aandacht op het werk en op Moussorgsky gevestigd. Tegen Moussorgsky begint zelfs de roem van Tschaikowsky, een halve eeuw lang de eenige door het Westen erkende vertegenworodiger der Russische muziek, te verbleeken. Laat de Boris Godounow ook bij ons gehoord worden; waarom neemt de Ned. opera dit buitengewone werk niet op haar repertoire* bever dan Don Quichot te spelen voor een technisch zooveel moeielijkere „Kolonel Chabert", die bovendien vervelend is en machteloos van de eerste tot de laatste noot T Maar misschien zijn in een volgend seizoen de Lohengrins, de Tannhausers en Wallküren overwonnen en slaat een Nederlandsen dirigent de maat voor de prelude van Moussorgsky's Boris Godounow. —