is toegevoegd aan uw favorieten.

De muzikale reis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in dat volledige contact tusschen wil en lichaam,de magie, die vanhetvorm-beheerschend en in zijn bezielde plastiek juist treffende gebaar uitgaat, hetwelk hem toeliet voor de muzikale herschepping te werken zooals hij deed, en niemand legde den nadruk op deze kostbaarheid, die niet telkens opnieuw in een mensen wordt aangetroffen. Dit was Mengelberg's waarlijke „eenig"-heid; want dit volledige contact drukte tevens de geheele „persoonlijkheid"- uit, en een persoonlijkheid is niet na te volgen of over te leveren.

Mengelberg is iqe-eeuwer in zijn wil als dirigent. Gelijk alle energieontplooiingen der 19e eeuwsche grooten, gelijk ook de scheppingen van den componist Mahler, met wien Mengelberg zich langzamerhand in één adem heeft laten noemen, is deze een laatste consequentie, een consequentie, die, door wat in haar verzameld uitgesproken werd, geen consequentie meer kan hebben. Zooals Mahler de laatste was onder de componisten, die het beest van den Apocalyps bereden, en in de hand hielden, zoo is Mengelberg de laatste der Titanische dirigenten, die, met een Napoleontische allure, om de beurt de verschillende kanten van dat groote mysterie : de muzikale schepping, naar voren konden wenden : Strauss en Mahler, Tschaikowsky en Beethoven, Brahms en Wagner. — Hij tooverde ons de werelden der muziek voor met een duidelijkheid alsof het medium van den geest, dien hij aan het woord liet, in hem zetelde. Hij gaf even volmaakt Strauss met diens chargeerende sabelkletterende grootheid als den instinctieven Kosmos-aanroep van Mahler. Hij gaf zich weg aan de wringende wanhoop van een Tschaikowsky en reproduceerde tegelijk volmaakt de serene kalmte van het adagio van Beethoven's Vierde Symphonie. Alleen de nieuwe tijd lag hem te ver om zich er in te willen verdiepen, en ook in zijn voorkeur