is toegevoegd aan uw favorieten.

De talen in het nieuwe Europa

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Latijn werd ingenomen, en zich zelfs nog verder uit te strekken. Van de belangrijke Romaansche talen is het Italiaansch de eenige, die geen buitenlandsch gebied van eenige beteekenis heeft; er zijn vele Itahaansche kolonisten, maar zij leven voor het meerendeel, 't zij in Europa of in Amerika, in landen waar de omgangstaal geen Italiaansch is.

In Europa zelf dekken de taalgrenzen van het Romaansch de staatkundige grenzen niet.

Spanje bevat het grootste gedeelte van het Katalaansche gebied, waarvan een klein deel zich in Frankrijk bevindt, op de noordelijke helling van de Pyreneeën, in Roussillon. Nu is het Katalaansch geen dialect van het Spaansche type; het heeft daarentegen alle overeenkomst met de dialecten van Zuid-Frankrijk.

Het staatkundig gebied van Frankrijk, waar tegenwoordig overal één kuituurtaai verstaan en gebruikt wordt, omvat twee typen van Romaansche dialecten, waar tusschen geen nauwkeurige grens te trekken is, maar die niettemin zeer van elkaar verschillen: het noordelijk type, waartoe de, op het dialect van Parijs berustende, Fransche omgangstaal behoort; en het zuidelijk type, dat in de middeleeuwen een belangrijke letterkundige taal heeft voortgebracht. Deze heeft in de XlXe eeuw aan Mistral en aan andere dichters en schrijvers een letterkundige herleving te danken gehad. De dialecten van het zuiden verschillen in Frankrijk zóó zeer van die van het noorden, dat een Noord-Franschman ze niet begrijpt zonder ernstige voorbereiding.

In enkele streken van Frankrijk gebruikt de plattelandsbevolking niet-Romaansche dialecten: het Vlaamsen bezit een klein gebied in het noorden, rondom Duinkerken en Hazebroek; het Bretonsch leeft voort in het westen van het Armoricaansch schiereiland, en het Baskisch in de westelijke Pyreneeën.

Daarentegen is het Fransch de taal van een deel van België — waar de plaatselijke dialecten tot een bijzonder type, het Waalsch, behooren — van Luxemburg en Zwitserland; en Duitschland heeft in 1871 een deel van het Fransch-sprekende Lotha-