is toegevoegd aan uw favorieten.

De talen in het nieuwe Europa

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een door Italianen van allerlei soort aangenomen Indogermaansch en zoo is ook het Gallo-Romaansch niets anders dan Latijn, dat aangenomen werd door de bewoners van Gallië, die vroeger het het Gallisch hadden aangenomen.

Tweede geval: het „substraat" is niet enkelvoudig. De bevolkingen van één zelfde streek, die een nieuwe taal aannemen, hebben dikwijls vroeger verschillende talen gesproken. Zoo is in Italië het Latijn in de plaats getreden van een aantal verschillende talen, die voor een deel onder elkaar gemengd waren, zooals het Grieksch en het Oskisch het in Campanië waren. Maar vooral ontstaan gemeenschappelijke talen gewoonlijk in heerschende groepen, die kolonisten aantrekken; reeds in de oudheid en, op de meest duidelijke manier, in den modernen tijd, vormen zich gemeenschappelijke talen in de groote steden: het Fransch is, wel beschouwd, de taal van Parijs. Maar ten allen tijde heeft Parijs, een kruispunt van land- en waterwegen, naast zijn plaatselijke bevolking en naast die, welke er heen komt van het omliggende platteland ■— waar trouwens de taal merkbaar en sedert lang van het Parijsche dialect verschilt — gasten van allerlei soort gehad, provincialen en vreemdelingen, waarvan velen zich daar gevestigd hebben. Welnu, die provincialen en die vreemdelingen spraken velerlei talen; ieder heeft zijn bepaalde neigingen meegebracht, en de tegenwoordige neigingen van de Parijzenaars zijn het resultaat van al die neigingen, die het onmogelijk is waar te nemen, te beschrijven en te meten. Bij gevolg, al zou het mogelijk zijn, dat deel aan te wijzen wat ontstaan is tengevolge van den invloed van een bepaald „substraat" in een enkelvoudig geval, dan zou niemand kunnen voorzien, welke richting het Parijsch zal uitgaan, en veel minder nog het aandeel bepalen, dat toekomt aan ieder van de oneindig verscheiden invloeden, die erop inwerken. Het zelfde is in Rome gebeurd, waar het Latijn van den Keizertijd zich ontwikkeld heeft, dat na verloop van tijd Romaansch geworden is in zijn verschillende vormen. Het zelfde zien wij ook in Athene en in de groote steden van den Hellenistischen tijd