is toegevoegd aan uw favorieten.

De talen in het nieuwe Europa

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als die bestonden in de lilde eeuw n. C. bij de hoofden van het tijk der Sassaniden. Maar de Arabische veroveringen en de vorderingen van den Islam, die er het gevolg van waren, hebben het Arabisch een aanzien geschonken, dat aan dit laatste den voorrang verschafte, en het Persisch nam, met behoud van eigen uitspraak en grammatica tal van Arabische woorden over, die grootendeels de inheemsche vervangen hebben. Een in NieuwPerzisch geschreven tekst is Perzisch, wat de grammatica betreft, en bijna geheel Arabisch, wat den woordvoorraad aangaat. Zelfs in de dagelijksche omgangstaal hebben de Arabische woorden een voorname plaats ingenomen.

Niet alleen zijn phonetische en grammaticale gedaanteverwisseling heeft het Engelsch zijn oud karakter doen verhezen, maar opk het feit, dat het aan den ouden Germaanschen woordenschat, tengevolge van de Franco-Normandische verovering, een Franschen woordenschat heeft toegevoegd, die den oorspronkelijken Germaanschen gedeeltelijk vervangt. Op de uitspraak of op de grammatica van het tegenwoordig Engelsch heeft het Fransch niet merkbaar rechtstreeks ingewerkt. Maar deste belangrijker is de Fransche invloed geweest op den woordenschat en misschien ook op den zinsbouw. De Engelsche woordenschat is half Germaansch half Fransch. En, in zijn geheel genomen, stemt de Engelsche zinsbouw overeen met den Franschen.

Naast diepgaande, moeielijk te herkennen en vast te stellen invloeden, die zich op phonetisch en grammaticaal gebied doen gelden, zijn er dus zichtbare invloeden in den woordenschat, invloeden, die bepaald worden 't zij door staatkundige overheersching, 't zij door algeheele of gedeeltehjke kultureele meerderwaardigheid, of door de samenwerking van staatkundige overheersching en kultureele meerderwaardigheid. De wijzigingen van den woordenschat hebben plaats onafhankelijk van die van de uitspraak en de grammatica; zij komen voort uit verschillende inwerkingen en men heeft nooit het recht de ééne als een gevolg van de andere voor te stellen.