is toegevoegd aan uw favorieten.

De talen in het nieuwe Europa

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in het zuiden, en niet v; chèvre luidt daar chyefc. en zoo in alle gelijksoortige gevallen.

Dikwijls slaagt men er aldus in nauwkeurig de plaats aan te wijzen waar de vorm van een woord thuis hoort. Het GalloRomaansche achtervoegsel -iacum, dat veel voorkomt in plaatsnamen, die ook dienst doen als familienamen, wordt 4g)ac in het zuiden, -a (in de schrijftaal -ar) in het noorden van Gascogne. -é (in de schrijftaal -er) in een zone ten zuiden van de Loire, -i (in de schrijftaal -g) meer noordelijk. Een zelfde Latijnsche naam, waaraan men ongetwijfeld den vorm Miliacum mag geven, luidt Meilhac (Ih stelt / „mouillé" voor) in Gascogne, Meillat in Limousin, in Creuse en tot aan de zuidelijke grens van het departement van de Alher, Meillet in Poitou en in het zuiden van het departement van de Alher, (in het dorp Saint-Désiré Alher, vanwaar de familie van den schrijver van dit werk afkomstig is), MeMy meer noordelijk.

Het dialect wordt min of meer duidelijk waarneembaar naar gelang van de historische omstandigheden.

Daar, waar iedere tongval zich op autonome wijze ontwikkelt en in geringe mate de inwerking van de naburige tongvallen ondervindt, blijft het dialect vaag, zelfs wanneer de gemeenschappelijke nieuwe ontwikkelingen talrijk zijn. Want het gebied, waar een nieuwe ontwikkeling plaats vindt, stemt nooit volkomen overeen met het gebied, waar een andere plaats vindt. In dit geval komt het dialect het duidelijkst uit in een centrale zone, waar alle nieuwe ontwikkelingen vereenigd zijn; elders zijn de overeenstemmingen onvolkomen en dan spreekt men van overgangs-zonen.

Wanneer de bewoners van het heele gebied, waar het dialect gesproken wordt, druk met elkaar verkeeren en wanneer er gewestelijke centra van eenige beteekenis ontstaan, regelen de bewoners gewoonlijk hun taal naar den tongval van één zelfde centrum. En dan neemt het dialect een bepaald karakter aan.

De ware linguistische eenheid vloeit altijd voort uit een eenheidsbeweging, en deze eenheidsbeweging heeft plaats krachtens den min of meer bewusten wil van de sprekenden. Zoo is het