is toegevoegd aan uw favorieten.

De talen in het nieuwe Europa

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rome had dit voorbeeld gevolgd. Het Latijn, dat in den tijd van de Republiek rijn vasten vorm gekregen heeft, is een wereldlijke kuituurtaai. opgebouwd naar de behoeften van een aristocratie en aangenomen door een groote stad. De Romaansche. de Germaansche en zelfs de West-Slavische volken. Czechen en Polen, hebben deze traditie voortgezet.

Tot de XVIde eeuw hebben de nationale talen, die zich op verschülende tijdstippen, in geschreven vorm. * W^'-Europa vestigd en als gemeenschappelijke talen gediend hebben de ontwikkeling van de gesproken talen op den voet gevolgd en zich aan deze" aangepast. Het Fransch. dat Villon in dc, XVdc^ schrijft, biedt een groot verschil aan met de taal. die dedichters van de „chansons de geste" in het begin van de Xllde eeuw schreven. Deze voor het volk bestemde schrijftalen groeiden op en ontwikkelden zich tegelijk met de spreektaal van het volk. Bij het begin van de XVIde eeuw verandert de toestand. Dank zij de uitvinding van de boekdrukkunst worden de mtnaven in de nationale taal steeds talrijker en onderscheiden zich door vaste vormen; zij ontsnappen aan het ingrijpen van de copiisten. die tot hiertoe, deels bewust, deeb onbewust, allengs deteksten, die zij afschreven, moderniseerden. Er ontstond éénheid

in de aedrukte taal.

Aan den anderen kant is de XVIde eeuw het tijdstip, waarop de beteekenis van het Latijn als geleerde taal en als regeenngstaal afneemt, waarop men in de landstaal wijsgeerige en wetenschappelijke verhandehngen begint op te stellen waarop men^zich *eeds meer in officieele stukken van de nationale taal bedient. Het Latijn was de officieele taal van het Heilige Roomsche Rijk; toen nu het Rijk zijn politieke beteekenis verloor, leed het Latijn onder dezen achteruitgang, waarvan de nationale talen voordeel ondervonden. Nu zijn geleerden en staatslieden, uit noodzaak, aan de traditie gehecht. Zij kunnen niets doen zonder zich te beroepen op een gevLtigde traditie, en zelfs wanneer zij de meest revolutionaire meuwigheden invoeren, houden zij nog rekening met het verleden.