is toegevoegd aan uw favorieten.

De talen in het nieuwe Europa

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het genre, waarin die vérdiensten van een dicht bij de omgangstaal staande letterkundige taal de meeste voordeelen aanbieden, de roman namelijk, juist het schitterendst vertegenwoordigd is in de Russische letterkunde van de XIXde eeuw.

Wat het Servisch en het Boelgaarsch betreft, daar is men nog radicaler te werk gegaan. De Turksche veroveraar had alles vernield, wat er in de Zuid-Slavische landen nog aan kuituur was overgebleven, en er geen aristocratie laten voortbestaan. De Servische letterkunde, die zich op de kust van Illyrië, te Raguse, ten tijde van de Renaissance, onder den invloed van de TegenHervorming ontwikkeld heeft, was geschreven in de taal van dien tijd, zonder zich te storen aan de oude kerkelijke letterkunde, die niet tot de Roomsche kerk behoorde. De mannen, die het Boelgaarsch en het Servisch-Kroatisch, zooals ze tegenwoordig geschreven worden, gevormd hebben, bekommerden zich niet om het verleden; hun uitgangspunt was eenvoudig de gesproken taal. Vuk Karadjic', die in de eerste helft van de XIXde eeuw aan het letterkundig Servisch-Kroatisch vasten vorm gegeven en de volkszangen verzameld heeft, aarzelde niet het Cyrillisch alphabet aan te vullen, nieuwe letterteekens in te voeren, die onmisbaar bleken om de Servische uitspraak op te teekenen en alles weg te laten wat, in de oude spelling, niet beantwoordde aan de uitspraak. Zeer zeker zijn het Servisch-Kroatisch en het Boelgaarsch, zooals ze geschreven worden, niet volkomen gelijk aan de spreektaal van ieder Serviër of van ieder Kroaat; iedere Zuid-Slavische plaats heeft haar eigen spreektaal; maar het zijn nieuwe, moderne talen, en ieder Serviër, ieder Kroaat kan ze zich zonder moeite eigen maken; zij bevatten geen traditioneele, geen geleerde elementen. Het doordringen van de kuituur, die inmiddels ontstaan was. maakt dat, in tegenstelling met het Russisch, men er weinig woorden van de oude geschreven taal in ontmoet. Die oude Slavische bevolkingen, die geenerlei aristocratie kenden, bezitten aldus een heel moderne taal, en een spelling die nauwkeurig de tegenwoordige uitspraak opteekent.