is toegevoegd aan uw favorieten.

De talen in het nieuwe Europa

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of Servische of Boelgaarsche woordenschat bijna geheel vreemd.

Zoowel door haar algemeenen bouw als door haar woordvoorraad wijken dus de Slavische talen, en vooral de Russische en zuidelijke dialecten van het Slavisch, zeer af van de Germaansche en Romaansche talen. Zij vormen geen natuurlijke groep met de talen, die West-Europa. Amerika, Australië en de Europeesche koloniën van Afrika beheerschen. Het Poolsch. waarop Westersche invloeden het meest ingewerkt hebben, heeft nochtans een bijzonder cachet. Wat het Czechisch betreft, dat even Westersch zou kunnen zijn als het Poolsch. men heeft zijn eigenaardigheid nog verhoogd door de gemeenschappelijk Europeesche woorden weg te werken: men verving bijvoorbeeld zooals boven reeds vermeld werd. het woord theater, dat van Griekschen oorsprong is en in alle Europeesche talen voorkomt, door divadlo. een zuiver Czechischen vorm.

Ongetwijfeld hebben de Slavische talen den vagen familietrek behouden, dien zij gemeen hebben met de Romaansche en Germaansche talen en dien zij danken aan haar gemeenschappehjken Indogermaanschen oorsprong. Maar die gemeenschappehjkheid hgt in het grijs verleden. Uit Indogermaansch oogpunt beschouwd, behoort het Slavisch trouwens niet tot hetzelfde dialecten-type als de twee andere groepen.

De Slavische talen hebben zeer zeker ook den invloed van het Christendom' en van de Middellandsche zee-beschaving ondergaan: maar die invloeden zijn niet zoo intens doorgedrongen: zij zijn voor een deel laat opgetreden, hadden voor een ander deel niet rechtstreeks plaats en verschillen weer voor een ander van degene, die men in de Romaansche en Germaansche talen aantreft. Het geschreven Russisch van den tegenwoordigen tijd is vol abstracte termen, die overgenomen werden uit de WestEuropeesche talen of naar het model van aan deze toebehoorende woorden gevormd werden; de „revolutie" wordt er in sommige gevallen revohcia genoemd; maar dat zijn van die losse, aan den buitenkant opgelegde ornamenten, waardoor het wezen van den